VITILIGO


Wat is vitiligo?

Vitiligo is een huidziekte die ten minste1% van de wereldbevolking treft. Hierbij treedt een verlies van pigment in de huid op, welke leidt tot melkwitte vlekken, die overal op het lichaam kunnen voorkomen.

De juiste oorzaak van vitiligo is op dit moment niet bekend. Over het algemeen is men van mening dat een of meerdere oorzaken vitiligo kunnen veroorzaken. Er bestaan verschillende theorieën die het optreden van vitiligo proberen uit te leggen waaronder: de auto-immune oorsprong.

De evolutie van de ziekte kan verschillen van persoon tot persoon. Naast de medische problemen als gevolg van vitiligo, moeten we ook rekening houden met de psychosociale aspecten. Vaak wordt het beschouwd als een gewoon hinderlijk cosmetisch probleem. Het is ook belangrijk op te merken dat dit absoluut geen besmettelijke ziekte is.

Wat zijn de symptomen?

Er treedt een verlies van pigmentatie van de huid op, met als gevolg de vorming van witte vlekken op het lichaam. Deze plekken kunnen op alle delen van het lichaam voorkomen en verschillen in grootte en vorm. De klassiek en frequente lokalisaties zijn de handruggen, de polsen, de ellebogen, het gezicht (rond de mond en de ogen), de oksels en de liesstreken, en de genitale streek.

Ten gevolge van het verdwijnen van de pigmentcellen zijn deze witte vlekken gevoelig aan zonlicht en kunnen ze makkelijk verbranden. Er is echter geen significante toename van huidkanker in deze witte vlekken gerapporteerd.

We onderscheiden twee vormen:

 

  1. segmentale (of gelokaliseerde) vitiligo
  2. veralgemeende vitiligo

 

Wat kan uw dermatoloog doen?

Klassiek zijn er twee fasen in de ontwikkeling van vitiligo:

  • Een actieve  fase waarbij men de vernietiging van de pigmentcellen probeert af te remmen door medicatie en in de zieke huid opnieuw een normale huidskleur tracht te bekomen.
  • Een stabiele fase, waarbij men probeert pigmentcellen terug te brengen door medische behandelingen en chirurgische technieken.

Tot dusver is er echter geen enkele volledig effectieve behandeling bekend. Zeggen dat er niets kan worden gedaan voor vitiligo is echter niet juist. Er zijn verschillende therapeutische mogelijkheden met kans op succes, verschillend van persoon tot persoon. De behandelingen zijn meestal zeer langdurig, enkele maanden tot meerdere jaren. Motivatie is dus belangrijk.

Therapeutische mogelijkheden:

  • lokale behandeling met immunomodulerende crèmes (tacrolimus en pimecrolimus); deze bevatten geen cortisone.
  • behandelingen met UV-lampen:
    • UVB: voor uitgebreide vitiligo, is dit de meest effectieve behandeling
    • PUVA (orale fotochemotherapie): hierbij wordt de huid vooraf gesensibiliseerd aan het ultraviolette licht door orale inname van een bijzondere stof van plantaardige oorsprong (psoraleen), vóór de patiënt wordt blootgesteld aan UVA licht.
  • Gelokaliseerde UVB-therapie: het betreft een laserbehandeling (excimer) met een lichtbron van hoge intensiteit waarbij, op een beperkt gebied van de huid, grote doses UVB kunnen toegepast worden.
  • transplantatie: de basis van deze techniek bestaat uit het in de gedepigmenteerde huid brengen van pigmentvormende cellen, afkomstig uit een gebied van normaal gepigmenteerde huid. Uitsluitend van toepassing op een gestabiliseerde vitiligo, kan slechts een minderheid van de mensen hiervan voordeel trekken. Segmentale vitiligo is hierbij de ideale indicatie.
  • De "omgekeerde" methode moet uitsluitend overwogen worden wanneer meer dan 60% van het lichaamsoppervlak aangetast is door vitiligo. Gezonde (gepigmenteerde) huid wordt ontkleurd aan de hand van blekende crèmes en laser. Deze behandelingen zijn onomkeerbaar.

Wat kan u zelf doen?

  • Het gebruik van een zonnebrandcrème (sunblock) met een hoge beschermingsfactor (bvb. SPF 50 +) is nuttig om brandwonden ter hoogte van de witte vlekken te voorkomen. Een zonnebrandcrème helpt ook het contrast te verminderen tussen de normale huid die bruint en de aangetaste huid die niet bruint.
  • Camouflage kan helpen de levenskwaliteit te verbeteren. Dit kan met dekkende waterbestendige cosmetische crèmes. Camouflage technieken kunnen aangeleerd worden door experten in dit vakgebied.
  • Toepassing van een zelfbruiner of “bruinen zonder zon” op basis van dihydroxaceton kan zorgen voor een zekere gelijkheid van de huidskleur.
  • Irritatie van de huid door wrijvingen, krabben op de huid of te strakke kledij wordt best vermeden omdat dit bij sommige patiënten vitiligo kan uitlokken (het zogenaamde Koebner fenomeen).

Bron: www.dermanet.be